خاطرات محبت وزنده گی
خوشحالی که دلم را شکستی؟؟؟ بدان ای نازنین آنچه شکستی تصویر زیبای خودت بود که در دلم ساخته بودی...
ازمن پرسیدند: بهترین لحظه در زنده گیت چی وقت است..؟ گفتم : بودن با او..... گفتند: بهترین روشنائی چشمت چی وقت است...؟ گفتم: دیدار او............ گفتند.؟ بهترین تپش قلبت چی وقت است......؟ گفتم...: بودنش در آغوشم.... گفتند..: بهترین و شرین ترین شرینی دنیا چیست.....؟ گفتم..: لب و زبان او........ آخرش عزرائیل آمد گفت...: جانت را در کجا بگیرم.....؟ گفتم...: در آغوش آغوش او.......... ارســــــالی نیلوفــــرجان ((صــــادق)) کاش !!!! ای کاش با من میبودی تا میدانستی بیتو بودن چقدر برایم سخت است. نقاش نیستم ولی تمام لحظات بیتوبودن را غم میکشم !!! من به جرم باوفایی این چنین تنهاشدم چون ندارم همدمی بازیچه دلهاشدم ¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤ ترک دین ودل نمودم ترک جان هم میکنم غیرعشقت هرچه گوی ترک آن هم میکنم رفتی و بارفتنت کاخ دلم ویران شد من درین ویرانه ها احساس غربت میکنم ¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤ میدانم یکروزی میفهمی ! روزیکه دنیا را بگردی و بدانی که من چطور ترا میخواستم ...ولی افسوس ازمن گزشتی...
بیاکه بی تو همه عید بدرد گذشت بیاکه بی تو خر منی ازعمرچه سرد گذشت کمند کهنه شعرم به شامگاه غروب دو نیم گشته به حسرت چه زود گذشت بیاکه قامت عمرم زبی بهاری عید خمیده گشت وچون عصای پیرمردگذشت رسید بردل ایام عمرغنچه عید نروکه بی توطراوت چه زود وسردگذشت بیاکه قلب غمینم به انتظاری تو. . . شکست خوردبه اندوه وپرزدردگذشت منم که دل بسته ام بشیوه خمیده عید ولی چه عید که این عید من نکردگذشت دوستت دارم . . . . چگونه فراموشت کنم... تو را که سالها در خيالم سايه ات را مي ديدم و طپش قلبت را حس مي کردم و به جستجوي يافتنت به درگاه پروردگار دعا مي کردم که خدايا.... پس کي او را خواهم يافت چگونه فراموشت کنم... تو را که همزمان با تولدت در قلبم همه را فراموش کردم برايم تمامي اسمها بيگانه شدند و همه خاطرات مردند دستم را به تو مي دهم قلبم را به تو مي دهم فکرم را نيز به تو مي دهم بازوانم را به تو مي بخشم ... نگاهم از ان توست و شانه هايم را ديگر نپرس براي من غريبه اند و تمامي لحظات تو را مي خواهند و براي عطر نفسهايت دلتنگي مي کنند چگونه فراموشت کنم.... تو را که قلب سبزم را به تو هديه کردم که حتي نوشته هايت همرنگ نوشته هايم باشند پيشترها سبز را نمي شناختم بهتر بگويم... با سبز رفاقتي نداشتم سبز را با تو شناختم و دلم ميخواهد که با ياد تو هميشه سبز بنويسم ... دلت را به من بده فکرت را به من بده سرت را روي شانه هايم بگذار بيا عطر کلماتت را ميان هم تقسيم کنيم .... . . . هرگز هرگز هرگز فراموشت نمي کنم ........... مادر.! مرا ببخش فرزندخشمگین و خطاکارخویش راـ مادر..!حلال کن که سراپاندامت است باچشم اشکبار زپیشم میروی ـ سر تا به پای من ـ غرق ملامت است هرلحظه دربرابرمن اشک ریختی از چشم پر ملام توخواندم شکایتی بیچاره من که با هم ی اشکهای تو هرگزنداشت راه گناهم نهایتی تو گوهری که درکف طفلی فتاده ای من ساده لوح کودک گوهر ندیده ام گاهی به سنگ جهل گهر را شکسته ام ـ گاهی بدست خشم بخاکش کشیده ام مادر..! مرا ببخش صدبار از خطای پسر اشک ریختی اما لب به شیوه من آشنا نبود بودم دراین هراس که نفرین کنی ولی ـ کارتو از برای پسر جز دعا نبود. بعد ازخدا خدای دل و جان من توئی من بنده ای که بارگنه می کشم بدوش تو آن فرشته ای که زمهرت سرشته اند چشم از گناهکاری فرزندخود بپوش ای بس شبان تیره که درانتظار من ـ فانوس چشم خویش به ره برفروختی بس شامهای تلخ که من سوختم ز تب ـ تودرکناربسترمن دست بردعاـ بردیده گان مات پسر دیده دوختی تا کاروان رنج مرا همرهی کنی ـ با چشم خواب سوزـ چون شمع دیر پای ـ هر شب گریستی ـ تا صبح سوختی مادر.!!!! مادر جان مرا ببخش !!!!! ازچشم توچون اشک سفرکردم و رفتم افسانه ی هجران تو سر کردم ورفتم درشام غم انگیز وداع ازصدف چشم دامان ترا غرق گهر کردم و رفتم چون بادبرآشفتم گلهای چمن را بایاد رخت زیروزبر کردم و رفتم ای ساحل امیدپی وصل توتوچون موج دربحرغمت سینه سپرکردم و رفتم چون شمع ببالین خبالت شب خود را باسوزذل واشک سحر کردم و رفتم چون شمع حدیث غم دل گفتم و رفتم پیراهنی ازاشک ببرکردم و رفتم هجوم خواب ها پلک مرا از پا نمی انداخت؛چه شب هایی طلوعت را به جانم منتظر بودم -_-_-_-_-_-_-_-_-_کاپیسا ای اف یوتس دات کام_-_-_-_-_-_-_-_-_- مهربانی و صداقت تو درست به ظرافت گلبرگ های یک گله نوشکفته است که برای یک پروانه خسته بهترین جای رسیدن به آرامش است -_-_-_-_-_-_-_-_-_کاپیسا ای اف یوتس دات کام_-_-_-_-_-_-_-_-_- گر می خوای صد سال زندگی کنی من می خوام یک روز کمتر از صد سال زندگی کنم چون من هرگز نمی توانم بدون تو زنده باشم -_-_-_-_-_-_-_-_-_کاپیسا ای اف یوتس دات کام_-_-_-_-_-_-_-_-_- شبی از سوز گفتم قلم را / بیا بنویس غم های دلم را قلم گفتا برو بیمار عاشق ، ندارم طاقت این بار غم را برقرار باش تا هرگز بی قرار نباشم ۱=0+1 تو 'يک' هستی و من 'صفر' ،من باشم يا نباشم تو يک هستی... ولی اگر تو نباشی من هيچم...! ! ! آیا میدانید که ؟ .... خاک تو سرت یعنی نمیدونی من دوست دارم ؟ برو بشین رو پشت بوم روتو بکن به آسمون در جهت وزش باد یه بوس فرستادم برات اگر یاد گلی کردی نگاهی بر رخ خود کن / اگر یاد خزون کردی نگاهی جانب ما کن . . . آه ای چشمهایت !خواستم از عشق بگویم،گفتی میدانم.... خواستم از غم بگویم گفتی میدانم.... حالا می خواهم از ته قلبم بگویم دوستت دارم که نمی دانی. سوی تو می کشد دل دیوانه ام هنوز تارشکسته ام ننوازد کسم اگر بیخودفتادبگوشه ی میخانه ام هنوز بیگانه آشنای تو شدای امید دل تنها منم که پیش توبیگانه ام هنوز سر گشته جنونم وابنای روزگار خلقی زبان نبسته زافسانه ام هنوز بی خانمان عشق توام پانمی نهی ای ماه شبی بکلبه ی ویرانه ام هنوز می بی نگاه گرم تو مستی نمی دهد زهراست جای باده به پیمانه ام هنوز رخ زمن پنهان نکن تنها امید من تویی هرکجاپنهان شوی باددیده پیدایت کنم سلام دوستان نهایت گرامی با تشکر فروان از شما دوستان که از سایت خود تان دیدن می کنید خدا کند همیشه جوروصحت باشید امید وارم با نظرهای قشنگ تان مرا همکاری نمائید خوب شما میدانید زنده گی هزاران چانس ها و هزاران مشکلات را به انسان رو نما می سازد و انسان خوشبخت و موفق کسی است که با هر لحظه زنده گی می سازد و با مشکلات آن مبازره نموده دست و پنجه نرم می نماید حامد شما درین قسمت یک سوال دارد لطفاْ نظرهای تان را ارسال نماید من منتظر نظر های زیبای شما هستم آیا درزنده گی شما به این حالتی برخورد نموده اید که بخاطرچیزی کسی را از دست داده باشید..؟ پس من درانتظارنظرهای شما هستم.. بااحترام فروان حامد شما... بهش گفتم : بخاطر هیچ کس . پرسید : پس بخاطر چی زنده هستی..؟ با اینکه دلم فریاد می زد " بخاطر تو" با یک بغض غمگین گفتم : بخاطر هیچ چیز. ازش پرسیدم : تو بخاطر چی زنده هستی ..؟ در حالیکه اشک در چشمانش جمع شده بود گفت : بخاطر کسی که بخاطر هیچ زنده است گشتاند دربدر چو نسیم سحر مرا تردامنم زاشک ودلم ازفراق خشک این شدنصیب از ازل این و خشک ترمرا ازآبروی خود به قبله اشارت چی میکنی دیگرنسازقبله من............دربدر مرا یادتوآمد به قلبم جاگرفت تاسحرغم بادلم هم خانه بود ازفراق تو دلم دیوانه بود یادتوچندیست مهمانم شده خاطراطت آفت جانم شده هرچه می گویم سخن ازیادتوست درسکوت من فقط فریادتوست فقط تو......؟ اگریادت کنم دیوانه می شم اگرترکت کنم بیگانه می شم دوستی چیست.....؟ شاید غنچه ای است که هردم بازمی شود وشایدپرنده ای است که هردم پرمی کشد وپروازمی کند و شایدآوازیست گه هردم به گوش می رسد. اماهرچه است زیباست هرچندخاطره ای بیش نیست..بلی پس همه باهم بایدیادمان نرود که دوستی یک بحربزرگ وبی پایانی است گه هردم انسان درآن فرودمی رود. دوست عزیزاین راسرلوحه کارهایت بنویس ای سحرزیبایم توچقدرزیباودرخشنده هستی..! حالادوستت دارم. هرگزباورنمی کردم ونمی کنم... ومی ترسیدم روزی فرارسدکه جوابم بدهی. ولی کاش درحقیقت پی می بردی وباورمی کردی که چقدردوستت دارم.... وای کاش میدانستی که بغیرازمن کی ترااینقدر دوست خواهد داشت....هیچ کس نی..فقط من وفقط من هستم که دیوانه واربدنبال تومی آیم. تقدیم به کسی که آرزوی این دنیایم است. می خواهی منا اد کنی info.donyaybiwafa@yahoo.com بنام خالق زیبای ها دوست عزیزم....! میدانی...؟ توباازدست دادن من فقط یک دوست راازدست می دهی اما من باازدست دادن توهمه چیزم راازدست داده ام ... محبوب من....! باازدست دادن تودنیایم خاطمه میابدووافق زنده گیم برویم همیشه مسدودخواهدبود. عزیزم..! توبرای من آفتابی بودی که درپرتوزیبای توهمه چیزرامالک بودم و اکنون باجدای ازتودریک دریای غم وظلمت فرودمی روم...خداحافظ کسی راكه دو ستش داري ازش بگزراگردرقسمتت بودبرمي گردد اگرنبودپس اول هم درقسمتت نبوده. بعضي اوقات ازعشق گزشتن بخاطرمعشوق نهايت عاشق بودن است . هرروزبرای مرد عاقل آغازحیات نوین است . غروب آرزوها كاش اندرسينه مي بودعوض يك دل دوتا گريكي بشكسته بودوديگرش بودي بجا عشق چون ناگاه اندرقلب نادان جاگرفت ناگهان بيچاره دل گم كردزشادي دست وپا دل بگفتا يافتم آخر نشاط زنده گي تاز خودگم گشت وگم كرد راه ورسم خويشرا محوگشت اندرجمال وطلعت روي كسي تا شدم مفتون آن چشم و نگاه آشنا ناگهان تقديربازي هاي خويش آغازكرد فرقت وهجران بجاي شادي آودازقضا شعله ورشدآتش هجران بسي سوزنده بود غيريك مشتي زخاكسترنماندازدل بجا سخت بيمارايت اين دل اكنون ازخجركسي مرگ گي خواهد هميشه روزصدبارازخدا تابه ياددل مي آيدخاطرات رفته اش آه و افوس وندامت مي كند بي انتها زهرهجران برگلوي دل چكيدن تابكي برقصوردوست داشتن اينقدركيفرچرا کس برنج دل من مرهم زارم نگزاشت هرکه آمد بجزازدسته خارم نگزاشت یک گل ازغنچه امیدبرویم نشگفت اشک وآه دل شب صبروقرارم نگزاشت آنکه بود دوست من وبودبه اورازدلم سالهاست رفت شبی سربه کنارم نگزاشت عشق اورگرگ جانم همه افسرده نمود نه به خواب و نه به مستی نه خمارم بگزاش امید شمادوستان زنده گی مرفوع داشته باشین دوست دارشما حامد «حقانی » من آمدم و کّوی ترالمس کردم من دست به دامان تو ناکس کردم تو کس نبودی به ناکسان دلدادی گرقبله شوی نماز رابس کنم آه گردآلودمن گررودسوی فللک آسمان سوراخ گرددبر زمین ریزد ملک هرکه درسینه دلی داشت به دلداربداد دل نفرین شده من است که تناست هنوز هنگام وداع توچی دیدی چه کشیدم خون گشته و چون اشک بپای توچکیدم یکباره دام خون شدوجانم به لب آمد آندم که خداحافظی راازتوشنیدم زنده گی من بدست سیل وطوفان است وبس حاصل هررنج عمرم جمله ارمان است وبس حس نکردم من خوشی درزنده گی خود دمی چونکه روزوشب هوای شام هجران است وبس
ای زنده گی...!! چقدرزیباودرخشنده هستی بااین همه نازوادایت دوستت دارم. ای زنده گی..! تویی که این همه غم هاوغصه هارابمن داده ای اما من با این غم وغصه هایت دوستت دارم...ای زنده گی.. ای زنده گی...! تویی که پایانی نداری وتویی که پایانی رانمی شناسی ای زنده گی..!! ای زنده گی..! تویی که یک فرصتی برای بازی کردن ام من بازیگر تنهای تنهای تو هستم. ای زنده گی...!! زنده گی یعنی گزشته که فریبم دادحال که آزارم میدهدوآینده درحراسم ای زنده گی نامرد هستی کسی را می خندانی و کسی رامی گریانی ای عشق واقعی چگونه ستایش کنم ترا..؟ درحالیکه قلبت ازمحبت بی نیازاست چگونه ببوسمت...؟ وقتیکه عشقت دروجودم جاری می شود زمانیکه باتوهستم به آسمان باپیکران پروازمی کنم پس بدانکه دوستت دارم گرچه پایان راه را نمیدانم « انتظار » قصه بعدازمرگ فقط برای توای بیوفا ای کسانیکه مسول دفن کردن بنده حقیرهستیدروح من به شماتعلق داردواوراباپارچه سیاه بپوشانیدتاهمه بدانندکه سیاه بخت بوده ام.دست هایم رابلندبگزاریدتاهمه بدانندکه دست خالی ازین دنیارفته ام چشم هایم رابازبگزارید تاهمه بدانندکه چشم به انتظارازین دنیارفته ام دراخیربازهم برای توای بیوفاازعشق محبت وآشناییی تویک پارچه ای ازیخ را به مثل حلیب به روی قبرم بگزارتابه وقت اول طلوع خورشیدبازهم بجای بیوفایی تواشک غم بریزم........دوستت دارم برای همیشه بعد مردن پنجه ام راازکفن بیرون کنید شایداو...آیدگزارددست بردستان من
.
.
.
.
واقعا نمیدانید ؟....
.
.
.
.
جدی نمیدونی ؟ ....
.
.
.
.
باآنکه در حریم تو بیگانه ام هنوز 
با اینکه دلم می خواست با تمام وجودم داد بزم " بخاطر تو" 
| De$ign:khanoomi |
کاپیساافغانستان وبلاکی راکه شما مشاهده
می کنیددرباره قصه های واقعی وشگفتنی های محبت است
کوشش می کنم که مطالب سودمندآهنگهای دلنشین شعرهای
عاشقانه داستان های غمگین وتصاویرجذاب رادرج وبلاک خود کنم تاشمادوستان از
دیدن آن لزت ببریدبااحترام فراوان حامد..حقانی..
نقاش نیستم ولی تمام لحظات بیتو بودن را غم میکشم !!!!
خـــــــاطـــــرات دوســــتان
قالـب وبـلاگ
روزانه هاے سانا و سامے